Kalan Birkaç Dolaylı Cümle

Ben fevriyim, Duygularımla hareket ederim çoğu zaman. Öfkeme çabuk yenilirim. Çok severim. Ama en çok seni severim. Bir de zor severim bilirsin. Bu yüzden çok özlerim. İsmimin ağır manasından mıdır bilmem ömür boyu özlemekle yükümlü tutulmuşum sanki. Hadi benim adım Sıla, biraz hasret biraz özlem gizli manasında. Ya sen? Senin günahın neydi de bunca özlemek düştü hayatına?
Kime elimizi atsak, kimi sevsek kuruyor demiştik; bir birimizi kuruttuk en sonunda. Ne oldu bana? Böyle miydim ben? Yok ne demek ezberletilerek büyütüldüm halbuki her memur çocuğu gibi. Ama sevginin yokuna alışık değilim. Nasıl olmaz o koca kalpte minicik bir kız çocuğuna sevgi? Yok da demiyorsun hoş, hiç var demediğin gibi.
İnsanın her elini attığı kuruyunca; kalbinin sevecek yerleri de kuruyormuş. Kuruyan koca kalbini ben yeşertmedim de hadi? Ne olur inkar et. Koca bir rüya gördün de bana. Hem o kader ortağı mavraları da 2.sınıf trajedi filmlerinin puslu bir sahnesi değil miydi? Belki kendimi inandırdım böylesi bir olasılığa.
Şimdi fonda ağır bir müzik. Anlam veremediğim bir olmazlık yüklemişiz bize. Biraz yahu biraz olsun çarpıyorsa iki insanın kalbi birbirine -ki ben duracağına bile tanık oldum bir gece- neden bu olmazlık? Sahi alışmışız hayatlarımıza dert yüklemeye, oluru bile olmaza sürmeye meylimiz bu yüzden. Bu yüzden koca koca hatalar. Dedim ya fevriyim ben. Çocuğum hem daha senin kadar pişmedi henüz kalbim. Nasıl başa çıkılır bilmediğimden kalabalıklaştırdım bu hikayeyi. Lakin olmuyormuş.
Ne demiş şair
“Sevdalılar asil ve yürekli
 Sevdalar, kavgalar iki kişilik.”
Şairin söz ettiği asil ve yürekli olan ben değilim bu hikayede ne yazık ki. Lakin sen de değilsin. Yürek her bedende durmuyor. Sahip çıkmak yürek istiyor ne yazık ki. Ne olursa olsun anlayamıyorum. Ağır ağır dinmesini bekleyeceğim sanırım. Sakladığım sevinçler var boğazımda sana. İnanmayacaksın ama hayli oldu sütten başka meşrubatı sürmüyorum ağzıma. Yine inanmayacaksın ama daha az konuşuyorum. Daha az, daha yerli gülüyorum ama daha çok kucak dolusu. Hafif meşrep hallerimi rafa kaldırdım. Geç kalınmış onca kitap vardı satır aralarını bile ezberledim. Birkaç film sonra. Gelsen de ibretlik özetlesem sana hepsini. Aylarca gülmeye sebep olsun yine.
Sanırım gelmeyeceksin bu sefer de. Sevdanın olmazına, yokuna alışmalıyım galiba.

Yorumlar

  1. Her kelime, her noktalama işareti çok değerli bu yazıda. Eminim ki her okuyan fark etmiştir bunu. Cümlelerine sağlık kuzu.
    (Fotoğraftaki tatliş botları ve pufidik halini yerim.)
    Şarkı da çok güzel ki.

    YanıtlaSil
  2. Herkes farketmemiş sanırım güzel kalplim benim :) ama olsun şu yorumun o kadar iyi geldi ki :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kim Bu Kerem Yahu?

Savaş Satış

Kerem Özdoğan Konulu Teşekkür